مزا رعه مصدرباب مفاعله ازماده زَرَعَ بوده و زَرَعَ د رلغت به معنای "کاشتن دانه" که همان کشاورزی است می باشد(1). ونیزدرلغت واژه "مخابره" که به معنای "کشاورزی کردن دربرابرسهمی مشخص" است برای معنای مزا رعه به کاربرده شده است.(2).
مزارعه در اصطلاح نیز عبارتست از آنکه :" مالک زمین یاکسی که زمین دراختیاراوست با زارع به این قسم معامله کندکه زمین رادراختیاراوبگذاردتازراعت کند ومقداری ازحاصل آن رابه مالک بدهد"(3).
این واژه یکی ازبخشهای فقه به نام "کتاب مزارعه" رابه خوداختصاص داده...
You do not have permission to view the full content of this article. وارد شده یا نام نویسی شوید