« طلاق »
نویسنده: لیلا اسدی
عقد نكاح به لحاظ اهمیت ویژه آن بر خلاف عقود دیگر، جهت انعقاد، نیاز به ایجاب و قبول با بیان الفاظی دارد كه صراحتاً به اراده طرفین دلالت داشته باشد. فقه امامیه صرف اعلام اراده طرفینِ، عقد نكاح را با الفاظ یا كرداری كه نشان دهنده قصد باشد كافی ندانسته و تحقق ایجاب و قبول را مقید به الفاظ خاص نموده است.قانون مدنی ایران نیز به پیروی از فقه امامیه در ماده 1062 مقرر میدارد كه نكاح...
You do not have permission to view the full content of this article.
وارد شده یا نام نویسی شوید
