قدیمی ها می گفتند زن باید بساز باشد، با کم و زیاد شوهرش بسازد و صدایش هم در نیاید. زن بودن از نظر آنها مترادف با راضی بودن به هر وضعیتی بود که شوهر توان مهیا کردنش را داشت، حتی راضی بودن به نشستن بر سر سفره با نان خالی یا زندگی حتی در یک اتاق کوچک و جمع و جور یا سال ها زندگی کردن با یک دست لباس.
هنوز هم فکر بعضی قدیمی ها همانی است که بود. آنها هنوز با زندگی به سبک جدید که زن ها تقریبا حرف اول و...
You do not have permission to view the full content of this article.
وارد شده یا نام نویسی شوید