شاید بتوان راه جمع دیگری عرضه کرد: ما در بررسی یک علم، درست است که میگوییم «علم موجود» ولی حقیقت آن علم را، به اصطلاح، در نظر میگیریم. طبیعی است که در فلسفه، علم به آنچه موجود استبه شکل سطحی مطرح نیست، بلکه به روح و حقیقت علم هم نظر داریم. اینجاست که طبیعتا حالت نقادی پیدا میشود. از این رو گزارشهای ما خاستگاه توصیهها میشود; نه این که داریم گزارش میکنیم. طبیعتا آن حقیقت و روح علم را هم در نظر داریم، قهرا هنجارها را ارائه میدهیم و یک تلازم و همسویی همیشگی...
You do not have permission to view the full content of this article.
وارد شده یا نام نویسی شوید
